Langs de Finse kust

Om de een of andere reden hoor je zelden iets over Finland als reisbestemming, dit land van de duizend meren dat toch zo dichtbij ligt. We hebben besloten om erheen te reizen!

Zoals altijd bij het plannen van een reis is het moeilijk om te weten welke routes je moet nemen en welke plaatsen je moet bezoeken. Achteraf gezien is het mogelijk dat we de verkeerde route hebben gekozen. Of bestaat er eigenlijk wel een juiste of verkeerde route als je op ontdekkingsreis bent om een land te verkennen dat je nog nooit eerder hebt bezocht?

Eerste halte in Turku

We begonnen met de veerboot van Kapellskär naar Turku te nemen om onze rondreis in deze prachtige stad te starten. Turku, of Turkku, is de oudste stad van Finland en was vroeger ook de hoofdstad. Het is bovendien de op één na grootste stad na Helsinki. Dit was echt een stad die ons beviel, bovendien in volle zomerbloei met alle groene plekken vol leven. We maakten echter een klein foutje door hier tijdens het midzomerweekend te komen, toen het meeste gesloten was; anders staat Turku bekend om zijn vele musea en goede restaurants. Nu moesten we genoegen nemen met een wandelingetje door de straten en over de pleinen, en een plan maken om de stad op een ander moment nog eens te bezoeken. Want zo gaat het vaak aan het begin van een reis: je kunt bijna niet wachten om verder te gaan en te zien wat er achter de volgende hoek te vinden is.

Een museum waar ik kort voordat we naar Turku vertrokken over hoorde, is ‘Ett hem’, een burgerwoning uit het begin van de vorige eeuw die in de stijl van die tijd is ingericht met de eigen collecties van een welgestelde familie. Ett hem ligt centraal in Turku, in een prachtig oud geel houten gebouw, en is in de zomer bijna dagelijks geopend, behalve tijdens het midzomerweekend, wanneer het helaas… Als je toch in de buurt bent, kun je ook even een kijkje nemen in de kathedraal.

Het bekendste gebouw in Turku is waarschijnlijk het kasteel, of beter gezegd de burcht die dateert uit de 13e eeuw. Het kasteel heeft door de eeuwen heen onder meer gediend als verblijfplaats voor Johan III, de zoon van Gustav Vasa, maar vooral voor de soldaten van het rijk. In moeilijkere tijden heeft het kasteel ook dienst gedaan als graanopslagplaats, gevangenis en rechtbank. Een rijke geschiedenis dus.

Aangezien Turku een kuststad is, is er hier ook een archipel waarvan we hadden gehoord dat die prachtig zou zijn. We zetten daarom koers naar de vele eilanden die via bruggen en veerboten met elkaar verbonden zijn tot een lange kustweg. Dit was echter wel de groenste archipeltocht die we ooit hebben gemaakt. De weg liep zelden langs het water, maar eerder door het midden van de eilanden, waardoor het soms moeilijk was om te beseffen dat we echt in de archipel waren. Hier en daar kwam het water echter wel in beeld en kwamen we bij een klein archipeldorpje, zoals het gezellige Nagu, waar we stopten bij Köpmans, een leuk restaurant in het gele huis dat je hieronder ziet. We hebben twee dagen lang door de archipel gereden en verbleven helemaal aan het uiteinde van een landtong op het eiland Houtskär. hier kun je meer lezen over de parkeerplaats in Houtskär.

De houten stad Rauma

De volgende stop in noordelijke richting was het prachtige oude houten stadje Rauma. De stad kreeg in de 15e eeuw stadsrechten en is daarmee de derde oudste stad van Finland. Het weer werkte ons die dag niet helemaal mee, dus de foto’s zijn misschien wat grijs, maar jullie krijgen in ieder geval een indruk van de prachtige oude huizen en alle rijk versierde poorten.

De oude binnenstad van Rauma is door UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed als de grootste en best bewaarde houten stad van Scandinavië. Op miraculeuze wijze is de stad gespaard gebleven van de verwoestende branden die oude steden vaak hebben geteisterd. De laatste stadsbrand vond plaats in de 17e eeuw en sindsdien is de stad weer opgebouwd en tot bloei gekomen. De oude binnenstad heeft nog steeds een levendig centrum met winkels en cafés; het merendeel van de ongeveer 600 oude houten huizen is tegenwoordig in particulier bezit.

Verder richting Vaasa

Na een goede nachtrust op de charmante camping Poroholma In Rauma zetten we koers naar de universiteitsstad Vaasa. We waren hier slechts voor één dag, maar hadden wel tijd om door deze prachtige stad te slenteren. Hier zijn talrijke standbeelden, kunstwerken en statige gebouwen te vinden. Er zijn ook een aantal interessante musea die een bezoek waard zijn, waaronder het Finse bibliotheekmuseum en het Gamla Vaasa Museum, dat laat zien hoe de stad eruitzag vóór de grote brand in het midden van de 19e eeuw.

Als je liever de natuur wilt zien, kun je naar de Kvarken-archipel gaan, het enige natuurgebied in Finland dat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. En ja, het is dezelfde Kvarken waarover je in het radioprogramma ‘Sjörapporten’ hebt gehoord. Eindelijk is duidelijk waar de Kvarken ligt. Ik vermoed dat ik niet de enige ben die dit al sinds mijn kindertijd op de radio heb gehoord en me altijd heb afgevraagd waar die plek met die vreemde naam zich bevindt. Hier heb je het dan. 🙂

Het is toch niemand ontgaan dat we dol zijn op een kopje koffie met iets lekkers, en toen het tijd werd voor de elf-uurskoffie, was het hoog tijd om op zoek te gaan naar het lekkerste gebakje van de stad. Raad eens of we deze keer weer de jackpot hebben gewonnen? Kijk maar eens hieronder hoe bijzonder tevreden Rendahl eruitziet. In een oude apotheek vlakbij de kathedraal van Vaasa vonden we Pharmacy House. Ze hebben een overvloed aan meringuetaarten en andere lekkernijen, dus we kunnen een bezoekje daar echt aanbevelen.

Oulu

Eindelijk brak de zon door toen we de zomerstad Oulu binnenreden. 2026 wordt een heel spannend jaar voor de stad, die zowel Culturele Hoofdstad van Europa is als door National Geographic is uitgeroepen tot een van de 25 beste reisbestemmingen ter wereld. Zet dus koers naar Oulu!

We parkeerden beneden in de haven en kwamen meteen terecht in de gezellige wijk met oude scheepsschuren die tegenwoordig allerlei soorten winkels herbergen; we vonden er onder andere een leuke thee- en koffiewinkel. Vlak in de buurt ligt ook het grote plein waar de grote bronzen politieagent de bezoekers in de gaten houdt. Het beeld is eigenlijk een eerbetoon aan de speciale marktpolitieagenten die bijna 100 jaar lang de orde handhaafden op de levendige markt in de stad. Tegenwoordig is de vriendelijk ogende politieagent een populaire plek voor selfies.

Als je na je bezoek aan Rauma nog meer zin hebt gekregen in houten steden, kun je over de grote voetgangersbrug naar de oude houten stad van Oulu lopen, die op een eiland ligt. Hier vind je een grote verzameling gebouwen uit de afgelopen eeuwen, waarin zowel woningen als oude fabrieken zijn gevestigd. Er is onder andere een zeemansmuseum in een van de oudste gebouwen van de wijk.

Oulu is overigens de stad waar elk jaar het wereldkampioenschap luchtgitaar wordt georganiseerd. Deze bijzondere wedstrijd vindt plaats in de nazomer, dus die hebben we helaas gemist. Als het gaat om ”bijzondere wedstrijden”, lijkt Finland het land te zijn waar het allemaal gebeurt. Naast het wereldkampioenschap luchtgitaar kun je ook meedoen aan het wereldkampioenschap boomknuffelen of, waarom niet, het wereldkampioenschap vrouwendragen?

We zijn weliswaar allebei nogal competitief, maar deze dag kozen we in plaats daarvan voor wat rustigere activiteiten en bezochten we de kathedraal van Oulu, een prachtige en ietwat bijzondere kerk met ongelooflijk kleurrijke ramen. Hiermee kwam een einde aan onze zonnige dag in Oulu en vervolgden we onze reis noordwaarts naar Rovaniemi, waar we de kerstman zouden ontmoeten. Meer hierover in een volgende blogpost.

Al met al, wat vonden we dan van onze reis naar Finland?

Zoals ik in het begin al zei, wisten we niet helemaal welke route we moesten kiezen en daarom was het vrij vanzelfsprekend om de kustweg te nemen, want water is natuurlijk altijd mooi. Achteraf gezien hebben we echter ingezien dat we misschien toch beter de route door het binnenland hadden kunnen nemen. Het was leuk om al die stadjes te zien en vooral de gezellige houten stadjes, maar langs de wegen was er niet zo veel te zien. Er waren bijvoorbeeld vrijwel geen wegen die langs het water liepen. Finland staat toch bekend om zijn gebieden met talloze meren en de volgende keer dat we naar Finland gaan, moet de route helemaal door het binnenland lopen, langs kronkelende wegen met spiegelgladde meren aan weerszijden van de weg.