Zomerse hitte in het prachtige Glaskogen

Er zijn maar weinig plekken die zo typisch Värmlands zijn als Glaskogen. Hier, net ten westen van Arvika, strekt zich een uitgestrekt natuurreservaat uit met diepe bossen, glinsterende meren en kilometerslange wandelpaden, perfect voor zowel beginners als ervaren wandelaars. Het terrein varieert tussen bosgebied, heuvels en een groot aantal meren. Het gebied staat bekend om zijn vele gemarkeerde wandelpaden, die samen meer dan 300 kilometer beslaan. Voor wie een langere wandeling plant, zijn er windschermen, vuurplaatsen en eenvoudige overnachtingshutten verspreid over het gebied. Kamperen is toegestaan, maar kan het beste plaatsvinden in de buurt van de ingerichte kampeerplaatsen of op de camping in Lenungshammar. Onze eerste gezamenlijke wandeltocht was eigenlijk in Glaskogen. Die keer hebben we gekampeerd, waarover je hier meer kunt lezen hier. Uiteindelijk zijn we toch met onze camper op pad gegaan.

We verbleven in De wilderniscamping van Glaskogen. Een werkelijk schitterende camping voor campers en caravans, waar je je eigen kleine open plek in het bos krijgt met een eigen vuurplaats. Veel plaatsen bieden bovendien uitzicht op het meer. Ben je nieuwsgierig naar de camping? Lees dan meer op onze andere pagina, nauwelijks stuursnelheid. De camping was een prima uitvalsbasis voor onze wandeltochten en hoewel niet alle routes daar beginnen, krijg je bij het inchecken een kaart mee met wat tips voor verschillende dagtochten.

Glaskogen is het grootste natuurreservaat van Värmland en zoals gezegd zijn er hier talloze wandelroutes. Een tip is om de kaart van Glaskogen aan te schaffen en daarop in de gaten te houden waar je bent, want je kunt er niet op rekenen dat je altijd mobiel bereik hebt. Het gebied is bovendien zo groot dat je in het laagseizoen een hele dag kunt wandelen zonder iemand op de paden tegen te komen. Wij kozen ervoor om alleen dagtochten te maken en volgden dan meestal de routes die ons waren aangeraden toen we incheckten op de camping. Windschermen zijn prima, maar als het 's nachts bijna rond het vriespunt is, is het toch best lekker om na een hele dag wandelen onder een warme deken te kruipen.

De paden zijn goed onderhouden en over het algemeen gemakkelijk begaanbaar. Aangezien er in grote delen van het natuurreservaat actief bosbouw wordt bedreven, waren er hier en daar stukken die het best kunnen worden omschreven als kaalgekapt, wat een beetje jammer was. Tijdens het grootste deel van onze wandelingen waren er echter prachtige uitzichten en bossen vol mos. Het is nu in het voorjaar bijzonder mooi, nu de bomen in blad komen en de wilde narcissen bloeien.

Op een van die dagen maakten we ’s ochtends eerst een wat kortere tocht om daarna op zoek te gaan naar Café Carl dat op korte loopafstand van de camping ligt. Het café, dat in het voorjaar alleen midden op de dag open is, heeft een opmerkelijk uitgebreide menukaart met van alles, van langzaam gegaarde elandsteak tot filet van bergforel. Als je alleen even iets wilt eten, hebben ze heerlijke koekjes, ijs en wafels. Met een goedgevulde maag na een stevige lunch konden we weer op pad voor nieuwe tochten. 🙂

We zeiden het de vorige keer dat we hier waren, en we zeggen het nogmaals: we komen terug! Deze keer duurt het geen acht jaar voordat we terugkeren, maar we zijn nu al van plan om deze zomer weer te gaan. Dan willen we een kano huren en over de rustige meren peddelen. Het ziet er zo aangenaam uit als iemand langzaam over het water glijdt op een verder spiegelglad meer. Deze keer hebben we het eigenlijk niet aangedurfd omdat het water nog steeds zo koud is. Niet dat we van plan waren om erin te vallen, maar je weet maar nooit. Dus houd het in de gaten, misschien komt er binnenkort nog een bericht over Glaskogen, maar dan met de kop Rendahls op diep water. Tot die tijd moeten jullie het doen met nog wat meer foto's van het prachtige bos.